"பெண்" எனும் கட்டமைப்பு - பாலினமாதலின் அரசியல்

சிறுபத்திரிக்கை இலக்கியம் என்கிற சிறு அறைக்குள் புழங்கிய நான், திடிரென பதிவுகள் என்கிற மைதானத்தை அடைந்தவுடன் அரைப்பழக்கம் மைதானம் மட்டும் என்பதாக விரிவான பதிவுகளாக எழுதி ஆடத் தெரியாத நிலை உருவாகி.. பின்னோட்டமேனியாவிற்கு பலியாகவிட்டேன் இறுதியில். பதிவுகளில் எழுதப்படும் எழுத்துக்கள் சிலவேளை எனக்கே அந்நியமாக தெரிவதால்.. பின்னோட்டங்களில் அதிகம் எழுதும்நிலை உருவாகிவிடுகிறது. இதற்கு காரணம், சொந்தமாக சிந்தித்து எழுதுவதற்கு மேல்மாடி காலியாகிவ்டடதால் பிறர் எழுதுவதில் போய் ஒட்டிக்கொண்டு கில்லி அடிப்பது என்பதுதான். அல்லது தத்துவார்த்தமாக உரையாடல் என்பது மிகவும் சுதந்திரமானது என்பதால் பின்னோட்டங்கள் உரையாடலுக்கான சுதந்திர வெளிகளாக இருப்பதால் அதில் பங்குபெறுவதை விரும்புகிறேன் என்றும் கூறிக் கொள்ளலாம். இப்படியாகத்தான் பின்னோட்டங்களே விரிவாக்கப்பட்ட எனது பதிவுகளாக மாறிப்போகிறது. அப்படித்தான் பாருங்கள் இவ்வார நட்சத்திரமாக அடித்து ஆடிக்கொண்டிருக்கும் அ.க.வள்ளியின் இன்றையபதிவில் அவர் கலாச்சாரம் எனும் பெங்களூர் கத்தரிக்காய் பற்றி எழத அதற்கு சில பின்னோட்டர்கள் கலாச்சாரம் என்றால் என்ன? என்று கேட்க ஆடடம் துவங்கியது. சும்மா இருப்பானா இந்த சொக்கன் என்பதைப்போல நானும் கில்லியுடன் போய் இறங்கிவிட்டேன். அங்க அடித்த கில்லியை நாலு பேருக்கு நமக்கு தெரிந்தததைச் சொல்வோம் என்று இங்கு கொஞ்சம் விரிவாக்கி அடிக்கிறேன்.

கலாச்சாரம் (பண்பாடு என்பது நல்ல தமிழ்ச்சொல்) என்பது ஒரு உடலினை சமூகத்திற்கு ஏற்ப முன் நிறுத்துவதற்காக அதன் மீது எழுதப்பட்டிருக்கும் ஒரு சங்கேத மொழியாகும். அதாவது, ஒரு உடலானது என்ன செய்ய வேண்டும்? எப்படி தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்? எப்படி தனது தானை (அதாவது ego-வை) கட்டமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்? எதற்காக மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும்? எதற்காக துன்பம் அடைய வேண்டும்? என்பதை ஒரு கண்காணிப்பு கருவி போலக் கண்காணித்து உடலை வழிநடத்தும் ஒரு எந்திரம். அதற்காக அது கண்கானிக்கும் ஒரு முக்கிய தளம் பாலியலாகும். பாலியலை ஒடுக்குவது அல்லது முறைப்படுத்துவதன் மூலம் பண்பாடானது சமூக அமைப்பை அதன் ஆதிக்க வடிவிலேயே காக்கிறது. அதற்காக சில உடலியல் விழைவுகளை (desires) புறமானதாக ஒதுக்கி அதற்கு தண்டனை வழங்கும் அதிகாரத்தை பெற்றுள்ளது.

உதாரணமாக ஓரிணப்புணர்ச்சி (சரியான சொல் தன்பால் புணர்ச்சி என்பதுதான்) தடை செய்யப்பட்டு அதனை விலக்கியதன் மூலமே திருமணம், குடும்பம் போன்ற நிறுவனங்களையும் காத்துவருகிறது பண்பாடு. இவ்வொதுக்கல் மூலம் மையத்தில் இருபால் புணர்ச்சி என்கிற கலப்பின புணர்ச்சியை கட்டமைக்கிறது. அதுவே உடல்பாலியலின் அடிப்படையாக ஒழுங்கமைக்கிறது. பாலியலை ஒரு குற்றவியல் நடவடிக்கைப்போல பண்பாட்டு காவல் கண்காணிப்பு செய்யுமாறு ஒவ்வொரு உடலின் தன்னிலை என்பது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது, பாலியலில் எதை செய்வது? எதை தள்ளுவது? என்பதுவரை எல்லாம முன் தீர்மாணிக்கப்பட்ட புணித கட்டமைவுகளுடன் உறவு கொண்டதாக உள்ளது. ஒரு உடல் தன்னைத்தானே கண்காணிப்பதற்கான ஒரு கருவியே பண்பாடு என்றால் மிகையாகாது. பண்பாட்டின் எழதப்படாத விதிமுறைகள் ஒவ்வொரு உடலின் இயக்கத் தன்னிலையாக அதன் நினைவிலியில் உருவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு உடல்அரசியல் நிகழ்வு. உடலின் வேட்கைகளை கண்காணிப்பதுதான் அடிப்படையில் பண்பாடு என்பது.

தன்பாலினப்புணர்ச்சிக்கான உரிமைகள் மற்றும் ஆய்வுகள் குறித்து Queer Theory (தமிழில் இதனை கோணல்கள் பற்றிய கோட்பாடு என்கிறார்கள்) என்கிற ஒரு கோட்பாடு முன்வைப்பது என்னவென்றால் ஆண் மற்றம் பெண் என்கிற பாலின வேறுபாடு (gender difference)என்பது செயலூக்கமிக்க பல நிகழ்வுகளின் மூலமே கட்டப்படுகிறது. ஒரு குழந்தை பிறக்கும் போது பால்தன்மையற்றே இருக்கிறது. அதனை நீ ஒரு ஆண் என்றோ அல்லது நீ ஒரு பெண் என்றோ குறித்து பிரிப்பது முதல் நடவடிக்ககையாக துவங்குகிறது. அதன்பின் பெயர்வைத்தல், உடைகள் போன்ற வேறுபாடுகள் மூலம் திரும் திரும்ப அந்த பால்வேறுபாட்டுச் செயல்முறைகள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. இத்தகைய திரும்ப திரும்ப நிகழத்தப்படும் பால்வேறுபாட்டச் செயல்முறைகள் மூலம் அவ்வுடல் ஆண் அல்லது பெண் என்கிற பாலின அடையாளத்தை தனது தன்னிலையாக கட்டமைத்துக் கொள்கிறது. இக்குழுந்தைகளை பிரித்து வேறுபாட்டை தெளிவாக புரிந்து கொண்டு வளருமாறும் சூழ்நிலைகள் கட்டமைக்கப்படுகிறது. பள்ளித் துவங்கி மயானம்வரை இவ்வேறுபாடு பல்வேறு பண்பாட்டுக் காரணிகளால் திரும்ப திரும்ப அவ்வுடலுக்குள் பதிவுறுத்தப்படுகிறது. "நான் உறுதியளிக்கிறேன்" என்கிற வாசகம் எப்படி ஒரு சத்தியப்பிரமாணமாக சொல்லும் உடலினை பொறுப்பேற்றுக்கொள்ளும் ஒரு செயலூக்கமுள்ள வாக்கியமாக இருப்பதைப்போல, "நான் பெண்" என்கிற வாசகமும் சொல்லும் உடலின் பொறுப்பிற்கான உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு செயலூக்கமுள்ள வாக்கியமாக உள்ளது. இது 'பெண்' என்கிற சமூகம் முன்வைத்திருக்கும் வரையறைகளை உறுதியுடன் ஏற்கும் ஒரு செயலூக்கமுள்ள நடவடிக்கையாகும். இந்நடவடிக்கைகளே பெண்-னை பாலினமாக உருவாக்குகிறது.

இதன்பொருள் பால் (sex) என்பது உயிரியல் நிலமையிலும் பாலினம் (gender) என்பது பண்பாட்டு நிலமையிலும் கட்டமைக்கப்படுவதாகும் என்பதுதான். பெண் என்பது பிறப்பு அல்ல அது ஒரு செயலூக்கமுள்ள ஒரு நிகழ்வாகும் (Performative Act) என்கிறது அக்கோட்பாடு. ஒரு குழந்தையை பெண்ணாக உணரவைப்பது இத்தகைய பண்பாட்டு நடவடிக்கைகள்தான். அதேசமயம் பாலினத்தை ஒருவர் தேர்வு செய்துகொள்ளமுடியாது, ஏனெனில் பிறக்கும்போதே ஒருவர் ஏதேனும் ஒரு பாலினத்தின் அடிப்படையில்தான் குறியிடப்படகிறார். அல்லது பாலினமாதல் என்கிற செயலும் ஒரு உடலின் தன்னிலையும் ஒன்றாகவே உருவாகுகிறது. இங்க நாம் தனது பாலினத்தை தன்னுணர்வுடன் தேர்வு செய்து கொள்ளும் அடிப்படை உரிமையைக் கோரும் திருநங்கைகள் (அரவானிகள்) குறித்து இதனுடன் இணைத்துக் காணலாம். இவர்களை புணிதப்படுத்தியோ அல்லது கேவலப்படுத்தியோ மையத்திலிருந்து ஒதுக்கி தள்ளுகிறது சமூக அதிகாரம்.

பாலியல் நடவடிக்கைகளில் இருபால் புணர்ச்சிமட்டுமே அங்கீகரிக்கப்படவதற்கு இந்த பாலின வகைப்பாடு என்கிற செயல் அவசியமான ஒரு சமூக நடவடிக்கையாகும். இதற்காகத்தான் தன்பால் புணர்ச்சி என்பது இந்த பாலினமாதல் என்கிற செயலுக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது மற்றும் இந்த ஒழுங்கை குலைத்துவிடும் அச்சுறுத்தலைக் கொண்டு உள்ளது என்கிறார் இதனை ஆய்வு செய்த ஜுதித் பட்லர் என்கிற ஆய்வாளர்.

"அவன்னா நீயீ.... இதெல்லாம் உனக்கே கொஞ்சம் ஓவரா தெரியல" (வடிவேலு குரலில் வாசிக்கவும்) என்பதும் என் காதில் விழத்தான் செய்கிறது.
அன்புடன்
ஜமாலன் (10-10-2007 மாலை 04:59 சவுதி நேரம்)